تمام  آموخته هایم را در کیسه سیاهی ریختم  و

جلوی در اتاقم  گذاشتم  ....

هیچ کدام به دردم نخورد !

کجای کار اشتباه شده ،

چرا من این شدم ؟

می خواهم از اول شروع کنم ...

باید فضای  مغزم را  از دست خیال بافی ها خلاص کنم

و کمی جا باز کنم  !

تا از اول جمع کنم ،

یاد بگیرم ،

شاید بشوم آنکه میخواهم !

تمامشان را می سوزانم و خالی می شوم !

از اول شروع می کنم !

مانند کودک تازه متولد شده ای می مانم  ،

با موهای ژولیده !

با نگاه کنجکاوانه ای دنبال هر جنبده ای می چرخم!

من چوب بی سوادیم را خوردم .... !

باید ...

از اول شروع می کنم !

  از نزدیک ترین فاصله برایت می نویسم . ولی نگاهت که می کنم ٬ انگار در دورترین نقطه

ممکن ایستاده ای ... تو همیشه آشنا ، حالا غریبه ترینی !

نمی دانم شاید تقصیر از من است .....  و حالا خسته ام !

بیشتر از این نمی توانم اوج بگیرم ..... !

 پی نوشت : مشکلات ، تجربه های جدیدند. سخت یا آسون،نعمت تجربه رو به ما میدن. مقابله میکنیم و حل و فصل!

    علی رضایی شریف شاعر و نویسنده هرمزگانی دیروز در اثر عوارض جانبی

شیمیایی جنگ تحمیلی در عملیات ناو به علت عفونت شدید ریوی در بیمارستان ام لیلا

بندرعباس بستری گردیده است ٬ هرچند چندین سال است که ایشان با این  گونه بیماری ها

دست و پنجه نرم می کند ... !

 برای این عزیز آرزوی سلامتی و موفقیت روز افزون را دارم .

از معروف ترین آثار او  فکر می کنم شعر معجزه باشد که به قول خودش‌‌‌‌ : برای ناصر عبداللهی و

 ساده دلی هایش به پاس رنجی که به خاطر هنرش برد .   و نه هیچ چیز دیگر !

پی نوشت : جا دارد  که مسئولین محترم بنیاد جانبازان نگاه بیشتری به این بازماندگان

جنگ تحمیلی داشته باشد !

 ی نوشت۲: برای دیدن  اثرهایش و آشنایی  بیشتر با او می توانید به وبلاگ منج  سر بزنید .